De December-versie van jou die terugkijkt naar nu

Stel je eens voor dat het december is.

Niet de drukke december, maar de stille versie. Waarin je even terugkijkt naar wie je nú bent. Niet naar wat je bereikt hebt, maar naar hoe je aanwezig was. Wat zou die versie van jou zien als ze kijkt naar dit moment?

Een versie van jezelf die rustiger is? Helderder? Meer bij zichzelf?

Zou zij denken: hier is het begonnen.

Niet met harder werken. Niet met nóg een plan, maar met het besluit om mijzelf eindelijk mee te nemen in mijn leven.

Waarom het nu zo onrustig voelt

Veel mensen voelen op dit moment een soort innerlijke haast. Het gevoel dat het niet snel genoeg gaat. Dat je achterloopt. Dat je meer zou moeten doen.

Haast is gelukkig zelden een teken dat je verkeerd zit. Het is veel vaker een signaal dat jouw systeem geen ruimte ervaart. Wanneer je geen rustmomenten hebt, geen echte pauzes, geen slaap die jou oplaadt, dan gaat jouw brein harder duwen. Dat komt voort uit jouw zenuwstelsel die veiligheid mist en zonder veiligheid voelt zelfs vooruitgang als tekort.

De december-versie van jou weet dit

Die versie van jou, die in december terugkijkt naar vandaag, weet iets wat jij nu misschien nog niet helemaal kunt voelen:

• Dat richting niet ontstaat door forceren, maar door ruimte creëren;

• Dat echte groei niet ontstaat in drukte, maar in aanwezigheid;

• Dat het leven niet bedoeld is om af te vinken, maar om te ervaren.

Wat zij anders deed dan jij misschien nu doet

• Ze stopte met zichzelf op de laatste plek zetten;

• Ze plande eerst tijd voor zichzelf en liet de rest daar omheen ontstaan;

• Ze brak haar dromen op in stappen die haar systeem aankon;

• Ze sliep voldoende.

En boven alles: Ze leerde luisteren.

Niet naar de ruis van buiten. Niet naar de verwachtingen.

Wel naar die stille, rustige stem vanbinnen, die altijd al wist wat klopte.

“Maar het gaat niet snel genoeg…”

Dat gevoel ken je misschien. Het gevoel dat je al zoveel doet, maar dat het nog niet is waar je wilt zijn.

Wat tijdens sessies steeds weer zichtbaar wordt, is dat dit gevoel vaak niet betekent dat je te langzaam gaat. Het betekent eerder dat je jezelf onderweg kwijtraakt. Je bent sneller dan jouw systeem. Jouw ambitie loopt voor op jouw rust, dus voelt zelfs vooruitgang leeg.

In de podcastaflevering van deze week “Het gaat niet snel genoeg” ga ik hier dieper op in.

We onderzoeken samen:

-Waarom dit gevoel zelden over tijd gaat, maar over een zenuwstelsel dat geen ruimte ervaart;

-Hoe ambitie en onrust elkaar versterken als je jezelf onderweg vergeet;

-Wat er werkelijk nodig is om vooruitgang weer als veilig en vervullend te ervaren;

-Hoe je stopt met jezelf opjagen en weer in een natuurlijk ritme komt.

🎧 Je luistert de aflevering via Soul Support op Spotify vanaf woensdag 21 januari.

Wat als dit het jaar wordt dat je het anders doet?

Niet door jezelf te pushen, maar door jezelf mee te nemen.

Niet door het perfect te doen, maar door het leuk te maken.

Geen strak schema, maar een ritme van leven, werken en herstellen dat je werkelijk kunt volhouden.

Sauna of home spa.

Stranddag of suppen.

Als onderdeel van het plan in plaats van als beloning, omdat een vervuld leven niet ontstaat na het succes, maar tijdens het leven zelf.

Een zachte uitnodiging

Sluit even je ogen en stel je voor: Die december-versie van jou.

Wat zou zij je vandaag influisteren?

Misschien niet: “Doe meer.”

Maar: “Doe het met mij.”

Dat is waar alles verandert.

Liefs,

Anikki

Soul Support — leiding houden over je mentale en innerlijke wereld