“Ik weet dat ik meer in mij heb, maar ik kom er niet bij.”

Je voelt dat er iets in jou beweegt, je kunt het alleen nog niet helemaal vastpakken.

In de blog van deze week neem ik je mee in een thema dat ik regelmatig tegenkom bij sessies, niet om je te overtuigen of te sturen, maar om woorden te geven aan wat je wellicht voelt.

Lees op jouw tempo.

Neem mee wat resoneert.

Laat de rest liggen.

Ik weet dat er meer in mij zit, maar ik kom er niet bij

“Ik weet dat ik meer in mij heb, maar ik kom er niet bij.”

Het is een zin die ik vaak hoor.

Niet uitgesproken in frustratie, maar eerder in stilte.

Alsof iemand het fluistert, bijna verontschuldigend.

Want rationeel gezien gaat het goed. Je functioneert. Je denkt na. Je reflecteert.

En toch voelt het alsof je langs jezelf leeft.

Alsof er iets essentieels is waar je nét geen toegang toe hebt.

Wat hier vaak speelt, is niet een gebrek aan inzicht.Integendeel, de vrouwen die dit voelen, weten veel.Ze hebben gewerkt aan zichzelf. Geleerd. Ontwikkeld. Begrijpen patronen.

Maar weten is iets anders dan erbij kunnen.

Er zit een verschil tussen:

Begrijpen wie je bent en jezelf daadwerkelijk ervaren.

Veel mensen proberen dit gat te overbruggen door meer te reflecteren of analyseren, nóg een laag te begrijpen.

Hoe meer je alleen probeert te denken richting jouw kern, hoe verder die soms lijkt weg te glijden. Niet omdat je het niet goed doet, maar omdat je iets probeert te bereiken via een ingang die daar niet voor bedoeld is.

Je komt niet “niet bij jouw kern”, je bent er juist te vaak van weggegaan om vanuit daar te kunnen blijven functioneren.

Veel vrouwen hebben zichzelf ooit — vaak onbewust — leren reguleren door aanpassen en sterk zijn, doorzetten, hun gevoel tijdelijk parkeren. Dat was geen fout. Dat was intelligent. Diezelfde strategieën maken het nu alleen lastig om te zakken, voelen en landen in wie je werkelijk bent.

Jouw kern is niet verdwenen.

Ze is alleen niet bereikbaar via controle.

Wat vaak al verlichting geeft, is dit besef:

• Er is niets mis met jou.

• Je hoeft jezelf niet te “ontgrendelen”.

• Je hoeft nergens doorheen te breken.

De toegang tot jezelf vraagt geen extra moeite, maar minder spanning.

Niet meer doen.

Maar anders aanwezig zijn.

Zodra je stopt met jezelf te willen begrijpen en begint met jezelf toe te staan, ontstaat er ruimte.

 En die ruimte voelt in het begin vaak ongemakkelijk.

Omdat daar geen script is. Geen strategie. Geen tempo.

Het is alleen wel de plek waar je jezelf weer ontmoet.

In de podcastaflevering van deze week

“Ik kom er niet bij – de kern van wie ik ben”

ga ik hier dieper op in.

Ik neem je mee in:

-       Waarom deze overtuiging zo veel voorkomt bij bewuste, sterke vrouwen;

-       Hoe je jezelf onbewust buiten jouw eigen kern kunt houden;

-       Wat er nodig is om de toegang tot jezelf weer te herstellen.

Niet als methode, maar als ervaring.

🎧 Je vindt de aflevering vanaf woensdag 7 januari op Spotify via de Soul Support podcast.

Herkenbaar?

Soft reminder van deze week voor jou:

Je bent niet geblokkeerd. Je bent beschermd geweest.

En wat ooit nodig was, mag nu langzaam worden losgelaten.

Niet door forceren.

Maar vanuit een stabiel fundament.

Indien je voelt dat je dit niet alleen hoeft te dragen, dan is dat geen zwakte, maar wijsheid.

Als dit thema je raakte, weet dan dat je er niets mee hoeft te doen.

Soms is zien al genoeg.

Soms werkt iets door, zonder dat je het hoeft te begrijpen.

En als je voelt dat je hierin niet alleen wilt bewegen, dan is daar ruimte voor, op jouw moment.

Liefs,

Anikki

Soul Support — leiding houden over jouw mentale en innerlijke wereld